Ehli sünnet

Allah Celle Celaluhû korusun, itikad edilecek şeylerde, bir sarsıntı olursa, kıyâmet de, Cehennemden hiç kurtuluş olmaz. Itikad doğru olup da, işlerde gevşeklik olursa, tevbe ile ve belki tevbesiz de afv olunabilir. Eğer afv olunmazsa, Cehenneme girse bile, sonunda yine kurtulur.Görülüyor ki, işin aslı, temeli, itikadı düzeltmektir.

Hâce übeydullahi Ahrâr (K.S) buyurdu ki:''Bütün iyi halleri ve buluşları bize verseler, fakat Ehli sünnet vel cemaat itikadını kalbimize yerleştirmeseler, halimi hârâb, istikbalimi karanlık bilirim. Eğer bütün harâblıkları,  çirkinlikleri verseler ve kalbimizi Ehli sünnet itikadı ile süsleseler hiç üzülmem.''

Molla Hüsrev (Rh.a.), buyurdu ki:

"Dünya ve âhirette insanın şerefi ve iki âlemde üstün derecelere nail olması,ancak doğru itikâd olan Ehli sünnet itikâdında bulunmak ve sâlih amel işlemekledir."

Ehli sünnet itikadına sahipseniz,büyüklerin yolunda iseniz,kırk bin dünya verseler,kavuştuğunuz nimet karşısında çer çöp kalır.

Resûlullah  s.a.v.  şöyle  buyurdular :'' Ilim  tâlibine, bu hâl  üzere (ilim tahsil eder) iken  ölüm  geldiğinde, şehîd  olur."  Bezzâr

Başka bir hadiste :
Allah Resûlü (S.A.V.); “ Kim  bir  kavme benzerse  o  da  onlardandır ” (Sahihtir. Ebu Davud) buyuruyor. Hadis-i şerifte, Müslüman olmayanlara  benzeyenleri  şiddetle  kınama vardır. Kim  takvâ  ehli  ve  salih  insanlara  benzerse, o onlardandır, kim  de  yahudi  ve hiristiyanlara  benzerse,  o  da  onlardandır. Bakara  104  hakkında  Ibni Kesir  şunları  söyler; “Ayette  söz, davranış, bayram, gelenek  ve  ibadetlerinde  ve  diğer  tüm  işlerinde  kafirlere  uyanlara  acı  bir  azapla  cezalandırılmaları  gibi  ağır  bir  tehdit  vardır”.

Tadil-i erkan, namazda beş yerde yani rüku, secde, kavme [rükudan kalkınca, dik durma şekli] ve celsede [iki secde arasında hareketsiz durmak], her uzvun hareketsiz ve sakin olup, bir miktar durmak demektir. Tadil-i erkan kasten terk edilirse, Imam-i Ebu Yusuf'a göre namaz bozulmuş olur.Tarafeyne yani imam-i a'zam

ile imam-i Muhammede göre, bozulmuş olmaz ise de,

vacibin kasten terki dolayısıyla, namazın iadesi vacibdir. Unutarak terk edilince de secde-i sehv gerekir.

Ehli Sünnet alimlerinin kitaplarında, tadil-i erkana uymamanın bazı zararları şöyle sıralanıyor:

1- Fakirliğe sebep olur.
2- Adaletten düşer, şahitliği dinen kabul olmaz.
3- Namaz kıldığı yer, kıyamette aleyhine şahitlik eder.
4- Imansız ölmeye sebep olur.
5- Namazın hırsızı olur.
6- Kıldığı namazı, eski bez gibi ahirette yüzüne vurulur.
7- Allahü teâlânın merhametinden mahrum olur.
8- Diğer ibadetlerin sevabının yok olmasına sebep olur.
9- Cahillerin tadil-i erkanı terk etmelerine sebep olur. Bu bakımdan, din adamının günah işlemesi daha çok azap çekmeye sebep olur. [Mesela din adamı takkesiz namaz kılsa, cahillere örnek olacağı için diğer insanlardan daha çok kerih iş işlemiş olur.)
10- Allahü azim-üş-şanın gazabına düçar olur.
11- Seytanı sevindirmiş olur.
12- Cennetten uzak, Cehenneme yakın olur.
13- Kendine zulmetmiş olur.
14- Sağ ve solundaki meleklere eziyet etmiş olur.
15- Resulullah efendimizi üzmüş olur.
16- Bütün mahlukata zararı dokunur. Çünkü o kimsenin günahı sebebiyle, yağmurlar yağmayabilir veya vakitsiz olarak yağmur yağar da, yarar yerine zarar vermiş olur.

Unutmayalım ki (Namaz dinin direğidir.) Hadis-i şerif !

Imam-ı Rabbani hazretleri buyuruyor ki:

Doğru yolda gidenleri sevmek, onlarla tanışmak ve görüşmek ve onlar gibi olmaya özenmek ve o büyüklerin sözlerini işitmek ve kitaplarını okumak, Allahü teâlânın nimetlerinin en büyüklerindendir ve Onun ihsanlarının en kıymetlilerindendir. Muhbir-i sadık, yani hep doğru söyleyici olan Muhammed aleyhisselam, (El mer’ü mea men ehabbe) buyurdu. Yani, kişi, dünyada ve ahirette sevdiği ile beraber olur. Bunun için, din büyüklerini seven kimse, onlar ile beraber olur. Onların Allahü teâlâya manevi olan yakınlığında, onlar gibi olur. Allahü teâlâ, bu yolun büyüklerine olan sevginizi arttırsın! Onlara bağlılık arzusunu, ömrünüzün sermayesi yapsın! Bu büyükleri seven, onlarla beraber olur. Onlarla beraber olan, şaki olmaktan korunmuş olur. (2/36, 1/203)

Imâm-ı Rabbânî müceddid-i elf-i sânî Ahmed Fârûkî Serhendî Hindî hazretleri, birinci cilt, ikiyüzonüçüncü mektûbunda buyuruyor ki;

Bu mektûb, nakîb seyyid şeyh Ferîd hazretlerine yazılmıştır.. Vaaz ve nasihat vermekte, Ehl-i sünnet âlimlerine uymağı övmektedir:

Allahü teâlâ, sizi, zatınıza yakışmıyan herşeyden korusun.. Yüce ceddiniz hürmetine duâmı kabûl buyursun! Errahman sûresinde, altmışıncı âyetinde meâlen (iyiliğin karşılığı, ancak iyilik olur) buyuruldu. Sizin ihsânlarınıza karşılık, hangi ihsânla karşılık yapacağımı bilemiyorum. Ancak, mübârek zamanlarda, din ve dünya selâmetiniz için duâ etmeye çabalıyorum. Elhamdülillah, elimde olmıyarak, bu vazîfe nasip olmaktadır. Mükâfât olabilecek başka bir ihsân da vaaz ve nasihattir. Eğer kabûl buyurulursa, bizim için ne büyük nîmet olur.

Ey, asîl ve şerefli efendim! Vaazların özü ve nasihatların kıymetlisi, Allah adamları ile buluşmak, onlarla birlikte bulunmaktır. Allah adamı olmak ve islâmiyete yapışmak da, müslümanların çeşidli fırkaları arasında, kurtuluş fırkası olduğu müjdelenmiş olan, Ehl-i sünnet vel-cemaatin doğru yoluna sarılmaya bağlıdır. Bu büyüklerin yolunda gitmedikçe, kurtuluş olamaz. Bunların anladıklarına tâbi olmadıkça, saadete kavuşulamaz. Akıl sahipleri, ilim adamları ve Evliyânın keşfleri, bu sözümüzün doğru olduğunu bildirmektedirler. Yanlışlık olamaz. Bu büyüklerin doğru yolundan hardal dânesi kadar ayrılmış olan bir kimse ile arkadaşlık etmeği, öldürücü zehir bilmelidir. Onunla konuşmağı, yılan sokması gibi korkunç görmelidir. Allahdan korkmayan ilim adamları, hangi fırkadan olursa olsun din hırsızlarıdır. Bunlarla konuşmaktan, arkadaşlık etmekten de sakınmalıdır. Dinde hâsıl olan bütün fitneler, bu azılı din düşmanlığı, hep böyle kimselerin bıraktıkları kötülüktür. Dünyalık ele geçirmek için, dînin yıkılmasına yardım ettiler. Bekara sûresinin onaltıncı âyet-i kerimesinde meâlen, (Hidâyeti vererek, dalâleti satın aldılar. Bu alış-verişlerinde birşey kazanmadılar. Doğru yolu bulamadılar) buyuruldu. Bu âyet-i kerime, bunları bildirmektedir.

Iblîsin rahat, sevinçli oturduğunu, kimseyi aldatmakla uğraşmadığını gören bir zat, (Niçin insanları aldatmıyorsun, boş oturuyorsun?) dedikte, (Bu zamanın kötü din adamları, benim işimi çok güzel yapıyorlar, insanları aldatmak için bana iş bırakmıyorlar) demişti. Oradaki talebeden, mevlânâ Ömer, iyi yaradılışlıdır. Yalnız, kendisine arka olmak, doğruyu söylemesi için kuvvetlendirmek lâzımdır. Hâfız imam da, aklını fikrini dînin yayılmasına vermiştir. Zaten her müslümanın böyle olması lâzımdır. Hadis-i şerifte, (Kendisine deli denilmiyen kimsenin îmanı tamam olmaz) buyuruldu. Biliyorsunuz ki, bu fakir, söyliyerek ve yazarak, iyi kimselerle konuşmanın önemini anlatmaya uğraşıyorum. Kötü kimselerle arkadaşlıktan kaçınmasını tekrar tekrar bildirmekten usanmıyorum. Çünkü, işin temeli bu ikisidir. Söylemek bizden, kabûl etmek sizden. Daha doğrusu, hepsi Allahü teâlâdandır. Allahü teâlânın hayrlı işlerde kullandığı kimselere müjdeler olsun!

Ihsânlarınızın çokluğu, bu yazılara sebep oldu. Başınızı ağrıtmak ve usandırmak düşüncesini unutturdu. Vesselâm.

Evliyalar Ansiklopedisi